เอกสารประกอบการเรียนการสอน หลักสูตรไอที ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ ๑

ผู้ดูแลระบบมักใช้คำสั่งเพื่อจัดการเซิร์ฟเวอร์ Linux คำสั่งเหล่านี้มีประสิทธิภาพมากกว่าและช่วยให้ผู้ใช้สามารถทำงานต่างๆ โดยอัตโนมัติได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ในบทช่วยสอนนี้ เราจะอธิบายคำสั่ง Linux สำคัญ 60 คำสั่งสำหรับวัตถุประสงค์ต่างๆ ตั้งแต่การนำทางไปจนถึงการจัดการซอฟต์แวร์ ดาวน์โหลดเอกสารสรุปคำสั่ง Linux ของเราได้จากลิงก์ด้านล่างเพื่อเข้าถึงข้อมูลแบบออฟไลน์

ก่อนดำเนินการต่อ ให้เข้าถึงอินเทอร์เฟซบรรทัดคำสั่งของเดสก์ท็อป Linux หรือเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวเสมือน (VPS) ของคุณ หากคุณใช้ระบบระยะไกล ให้เชื่อมต่อกับระบบนั้นโดยใช้ไคลเอนต์ SSH เช่น PuTTYหรือ Terminal

หากคุณไม่มีเครื่อง Linux เราขอแนะนำให้ซื้อแพ็กเกจโฮสติ้ง VPS ของ Hostinger ฟีเจอร์ เทอร์มินัลเบราว์เซอร์ของเราช่วยให้คุณเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ได้โดยตรงจากเว็บเบราว์เซอร์ เพื่อลดความยุ่งยากของขั้นตอนต่างๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ช่วย AI Kodeeของ Hostinger ยังสามารถเขียนคำสั่งตามความต้องการของคุณ ช่วยให้ผู้เริ่มต้นเรียนรู้ยูทิลิตี้ Linux ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น เพราะไม่จำเป็นต้องเปิดเอกสารอ้างอิง

มาดูคำสั่ง Linux ที่ใช้กันทั่วไป 60 คำสั่งและตัวอย่างสำหรับการดูแลระบบกัน

หากต้องการตรวจสอบการใช้งาน ไวยากรณ์ และตัวเลือกของคำสั่ง ให้ใช้ แฟล็ ก –helpตัวอย่างเช่น ป้อนls –helpเพื่อแสดงคู่มือยูทิลิตี้ls

คำสั่งlsแสดงรายการเนื้อหาของโฟลเดอร์ รวมถึงไฟล์และไดเรกทอรี ไวยากรณ์มีดังนี้:

ls [ตัวเลือก] [ไดเร็กทอรีหรือเส้นทาง]

หากคุณละเว้นพาธ คำสั่ง lsจะตรวจสอบเนื้อหาของไดเร็กทอรีปัจจุบันของคุณ หากต้องการแสดงรายการภายในโฟลเดอร์ย่อย ให้เพิ่ม ตัวเลือก -Rในระหว่างนี้ ให้ใช้ตัวเลือก-aเพื่อแสดงเนื้อหาที่ซ่อนอยู่

หากต้องการตรวจสอบเส้นทางเต็มของไดเรกทอรีทำงานปัจจุบันของคุณ ให้ใช้ คำสั่ง pwdซึ่งมีรูปแบบดังนี้:

คำ สั่ง pwdมีเพียงสองตัวเลือก ตัวเลือก -Lจะพิมพ์ เนื้อหาของ ตัวแปรสภาพแวดล้อมเช่น ทางลัด แทนที่จะพิมพ์เส้นทางจริงของตำแหน่งปัจจุบันของคุณ ในขณะที่ตัว เลือก -Pจะแสดงผลตำแหน่งที่แน่นอน

ตัวอย่างเช่น/shortcut/folderเป็นทางลัดสำหรับ/actual/pathและขณะนี้คุณอยู่ใน/actual/path/dirหากคุณใช้ ตัวเลือก -Lผลลัพธ์จะเป็น:

ในขณะเดียวกัน ตัวเลือก -Pจะพิมพ์เส้นทางมาตรฐานที่แน่นอน:

ใช้cdเพื่อนำทางระหว่างไดเรกทอรีต่างๆ ใน Linux VPS ของคุณ ไม่มีตัวเลือกใดๆ และรูปแบบคำสั่งก็เรียบง่าย:

ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ตั้งของคุณ คุณอาจต้องระบุเฉพาะไดเรกทอรีหลักเท่านั้น ตัวอย่างเช่น ข้ามเส้นทางจากpath/to/directoryหากคุณอยู่ในไดเรกทอรีนั้นอยู่แล้ว คำสั่ง cdมีทางลัดหลายแบบ:

คำ สั่ง mkdirช่วยให้คุณสร้างไดเร็กทอรีได้หนึ่งหรือหลายไดเร็กทอรี ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

mkdir [ตัวเลือก] ชื่อไดเร็กทอรี1 ชื่อไดเร็กทอรี2

หากต้องการสร้างโฟลเดอร์ในตำแหน่งอื่น ให้ระบุพาธแบบเต็ม มิฉะนั้น คำสั่งนี้จะสร้างรายการใหม่ในไดเร็กทอรีการทำงานปัจจุบันของคุณ

ตัวอย่างเช่น ป้อนข้อมูลต่อไปนี้เพื่อสร้างnew_folderใน/path/to/target_folder :

mkdir เส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์เป้าหมาย/โฟลเดอร์ใหม่

โดยค่าเริ่มต้นmkdirอนุญาตให้ผู้ใช้ปัจจุบันอ่าน เขียน และเรียกใช้ไฟล์ในโฟลเดอร์ใหม่ได้ คุณสามารถกำหนดสิทธิ์แบบกำหนดเองได้ระหว่างการสร้างโดยการเพิ่ม ตัวเลือก -mหากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการจัดการสิทธิ์ โปรดอ่าน ส่วน chmodด้านล่าง

คำ สั่ง rmdirจะไม่ทำงานหากไดเรกทอรีมีโฟลเดอร์ย่อย หากต้องการบังคับให้ลบ ให้เพิ่มตัวเลือก – pโปรดทราบว่าคุณต้องเป็นเจ้าของรายการที่ต้องการลบ หรือใช้sudoแทน

คำ สั่ง rmจะลบไฟล์ออกจากไดเร็กทอรี คุณต้องมีสิทธิ์เขียนสำหรับโฟลเดอร์นั้น หรือใช้ คำสั่ง sudoไวยากรณ์มีดังนี้:

คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -rเพื่อลบโฟลเดอร์และเนื้อหาภายใน รวมถึงไดเร็กทอรีย่อยได้ ใช้ แฟล็ก -iเพื่อแสดงข้อความยืนยันก่อนการลบ หรือ-fเพื่อปิดใช้งานโดยสมบูรณ์

คำเตือน!หลีกเลี่ยงการใช้-rและ-fเว้นแต่จำเป็น ควรเพิ่ม ตัวเลือก -i แทน เพื่อป้องกันการลบโดยไม่ตั้งใจ

ใช้ คำสั่ง cpเพื่อคัดลอกไฟล์จากไดเร็กทอรีปัจจุบันไปยังโฟลเดอร์อื่น ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

คุณยังสามารถใช้คำสั่ง cpเพื่อคัดลอกเนื้อหาของไฟล์หนึ่งไปยังอีกไฟล์หนึ่งได้โดยใช้ไวยากรณ์นี้ หากเป้าหมายอยู่ในตำแหน่งอื่น ให้ระบุพาธแบบเต็มดังนี้:

นอกจากนี้cpยังช่วยให้คุณทำซ้ำไดเร็กทอรีและเนื้อหาไปยังโฟลเดอร์อื่นโดยใช้ ตัวเลือก -R :

cp -R /เส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์ /เป้าหมาย/เส้นทาง/ไปยัง/คัดลอกโฟลเดอร์

การใช้งานหลักของ คำสั่ง mvคือการย้ายไฟล์หรือโฟลเดอร์ไปยังตำแหน่งอื่น ไวยากรณ์มีดังนี้:

ตัวอย่างเช่น เราจะย้ายfile1.txtจากตำแหน่งอื่นไปยัง เส้นทาง /new/file/directoryโดยใช้คำสั่งนี้:

หากคุณระบุเส้นทางแบบเต็ม คุณสามารถเปลี่ยนชื่อไฟล์และย้ายไปยังตำแหน่งใหม่พร้อมกันได้ ดังตัวอย่างนี้:

mv เก่า/ตำแหน่ง/ของ/ชื่อเก่า.txt ใหม่/เส้นทาง/สำหรับ/ชื่อใหม่.txt

รัน คำสั่ง touchเพื่อสร้างไฟล์ว่างใหม่ในไดเร็กทอรีที่ระบุ ไวยากรณ์มีดังนี้:

สัมผัส [ตัวเลือก] [เส้นทางและชื่อไฟล์]

หากคุณละเว้นพาธ คำสั่ง touchจะสร้างไฟล์ใหม่ในไดเร็กทอรีทำงานปัจจุบันของคุณ นี่คือตัวอย่าง:

คำ สั่ง ไฟล์จะตรวจสอบประเภทไฟล์ เช่น TXT, PDF หรืออื่นๆ ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากคุณใช้คำสั่งนี้กับลิงก์สัญลักษณ์ ระบบจะส่งออกไฟล์จริงที่เชื่อมต่อกับทางลัด คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -kเพื่อพิมพ์ข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับรายการนั้นได้

คำ สั่ง zipจะบีบอัดไฟล์หนึ่งหรือหลายไฟล์ลงใน ไฟล์ ZIPเพื่อลดขนาดไฟล์ ไวยากรณ์มีดังนี้:

zip [ตัวเลือก] ชื่อไฟล์ zip ไฟล์ 1 ไฟล์ 2

หากต้องการแยกไฟล์ที่บีบอัดไปยังไดเร็กทอรีการทำงานปัจจุบันของคุณ ให้ใช้ คำสั่ง unzipดังนี้:

คำ สั่ง tarจะรวมไฟล์หรือไดเรกทอรีหลายไฟล์ไว้ในไฟล์เก็บถาวรโดยไม่บีบอัด ไวยากรณ์มีดังนี้:

ในการสร้างไฟล์ TARใหม่คุณต้องเพิ่ม ตัวเลือก -cจากนั้นใช้ แฟล็ก -fเพื่อระบุชื่อของไฟล์เก็บถาวร

หากคุณต้องการเปิดใช้งานการบีบอัด ให้เพิ่มตัวเลือกเฉพาะตามวิธีที่คุณต้องการ ตัวอย่างเช่น ต่อไปนี้จะรวมไฟล์ file1.txtและfile2.txtเข้ากับ การบีบอัด gzip :

โปรดจำไว้ว่ารูปแบบไฟล์ของไฟล์เก็บถาวรจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับวิธีการบีบอัด ไม่ว่าคุณจะใช้นามสกุลไฟล์ใด คุณสามารถแตก ไฟล์ TAR ได้ โดยใช้ไวยากรณ์ต่อไปนี้:

คำสั่ง nano , viและ jedช่วยให้คุณแก้ไขไฟล์ได้ คำสั่งเหล่านี้มีรูปแบบคำสั่งเดียวกัน ยกเว้นที่ส่วนต้นของไฟล์ที่คุณระบุชื่อเครื่องมือ:

หากไม่มีไฟล์เป้าหมาย คำสั่งเหล่านี้จะสร้างไฟล์ใหม่ขึ้นมา เนื่องจากระบบของคุณอาจไม่ได้ติดตั้งยูทิลิตี้ประมวลผลข้อความเหล่านี้ไว้ล่วงหน้า โปรดกำหนดค่าโดยใช้ตัวจัดการแพ็กเกจของคุณ

เราจะอธิบายคำสั่งในส่วน คำสั่ง apt และ dnf

คำ สั่ง concatenateหรือcatมีประโยชน์หลากหลาย คำสั่งพื้นฐานที่สุดคือการพิมพ์เนื้อหาของไฟล์ ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากต้องการพิมพ์เนื้อหาแบบย้อนกลับ ให้ใช้tacแทน หากคุณเพิ่มสัญลักษณ์ตัวดำเนินการเอาต์พุตมาตรฐาน ( > ) คำสั่ง catจะสร้างไฟล์ใหม่ ตัวอย่างเช่น คำสั่งต่อไปนี้จะสร้างfile.txt :

คุณยังสามารถใช้ cat ร่วมกับตัวดำเนินการเพื่อรวมเนื้อหาของไฟล์หลายไฟล์เข้าเป็นรายการใหม่ได้ ในคำสั่งนี้file1.txtและfile2.txtจะรวมเข้าเป็นtarget.txt :

นิพจน์ทั่วไปแบบพิมพ์หรือgrepช่วยให้คุณค้นหาบรรทัดที่ต้องการจากไฟล์โดยใช้คำสำคัญ มีประโยชน์สำหรับการกรองข้อมูลขนาดใหญ่ เช่น บันทึก ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

คุณยังสามารถกรองข้อมูลจากยูทิลิตี้อื่นได้โดยการเชื่อมต่อกับ คำสั่ง grepตัวอย่างเช่น การค้นหาไฟล์ file.txtจาก ผลลัพธ์ของคำสั่ง ls ต่อไปนี้ :

ใช้ คำสั่ง sedเพื่อค้นหาและแทนที่รูปแบบในไฟล์ได้อย่างรวดเร็ว ไวยากรณ์พื้นฐานมีลักษณะดังนี้:

sed [ตัวเลือก] 'คำสั่งย่อย/รูปแบบใหม่/รูปแบบเป้าหมาย' ไฟล์อินพุต

คุณสามารถแทนที่สตริงในไฟล์หลายไฟล์พร้อมกันได้โดยการแสดงรายการไฟล์เหล่านั้น นี่คือตัวอย่างคำสั่ง sed ที่เปลี่ยนสีแดงในcolors.txtและhue.txtเป็นสีน้ำเงิน :

ใช้ คำสั่ง headเพื่อพิมพ์รายการแรกๆ ของไฟล์ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

คุณสามารถพิมพ์สองสามบรรทัดแรกของผลลัพธ์ของคำสั่งอื่นได้โดยการใส่คำสั่งดังนี้:

โดยค่าเริ่มต้นheadจะแสดงสิบบรรทัดแรกอย่างไรก็ตาม คุณสามารถเปลี่ยนการตั้งค่านี้ได้โดยใช้ ตัวเลือก -nตามด้วยหมายเลขที่คุณต้องการ

ในระหว่างนี้ ให้ใช้-cเพื่อพิมพ์รายการแรกๆ ตามขนาดไบต์แทนบรรทัด

คำ สั่ง tailมีลักษณะตรงข้ามกับคำสั่ง headโดยช่วยให้คุณสามารถพิมพ์บรรทัดสุดท้ายสองสามบรรทัดจากไฟล์หรือผลลัพธ์ของยูทิลิตี้อื่นๆ ได้ ไวยากรณ์มีดังนี้:

ยู ทิลิตี้ tailก็มีตัวเลือกเดียวกันกับheadเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เราจะแยกห้าบรรทัดสุดท้ายจาก ผลลัพธ์ของคำสั่ง ping :

คำสั่งawkจะค้นหาและจัดการรูปแบบนิพจน์ทั่วไปในไฟล์ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

แม้ว่าจะคล้ายกับsedแต่awkก็มีฟังก์ชันการทำงานอื่นๆ นอกเหนือจากการแทนที่ เช่น การพิมพ์ การคำนวณทางคณิตศาสตร์ และการลบ นอกจากนี้ยังช่วยให้คุณรันงานที่ซับซ้อนด้วยคำสั่งif ได้อีกด้วย

คุณสามารถรันการดำเนินการหลายรายการได้โดยการแสดงรายการตามลำดับการดำเนินการ คั่นด้วยเครื่องหมายอัฒภาค ( ; ) ตัวอย่างเช่น คำสั่ง awk นี้ จะคำนวณคะแนนเฉลี่ยของนักเรียนและพิมพ์ชื่อที่สูงกว่าเกณฑ์ดังกล่าว:

awk -F':' '{ total += $2; students[$1] = $2 } END { average = total / length(students); print "Average:", average; print "Above average:"; for (student in students) if (students[student] > average) print student }' score.txt

ใช้ คำสั่ง sortเพื่อจัดเรียงเนื้อหาของไฟล์ตามลำดับที่ต้องการ ไวยากรณ์ของคำสั่งมีดังนี้:

เรียงลำดับ [ตัวเลือก] [ชื่อไฟล์]

โปรดทราบว่ายูทิลิตี้นี้ไม่ได้แก้ไขไฟล์จริงและจะพิมพ์เนื้อหาที่จัดเรียงใหม่เป็นผลลัพธ์เท่านั้น

โดยค่าเริ่มต้น คำสั่ง sortจะใช้การเรียงลำดับตามตัวอักษรตั้งแต่AถึงZแต่ คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -rเพื่อกลับลำดับได้ คุณยังสามารถเรียงลำดับไฟล์ตามตัวเลขโดยใช้แฟล็ก-n ได้อีกด้วย

คำสั่งตัดจะเลือกส่วนที่ต้องการจากไฟล์และพิมพ์ออกมาเป็นผลลัพธ์ของเทอร์มินัล ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

แตกต่างจากยูทิลิตี้ Linux อื่นๆ ตัวเลือกของคำสั่ง cutเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการแบ่งไฟล์ นี่คือแฟล็กบางส่วน:

คุณสามารถรวมตัวเลือกต่างๆ เข้าด้วยกันเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่เฉพาะเจาะจงยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น คำสั่งนี้จะดึงข้อมูล ฟิลด์ ที่สามถึงห้าจากรายการที่คั่นด้วยจุลภาค:

คำ สั่ง diffจะเปรียบเทียบไฟล์สองไฟล์และแสดงความแตกต่างของไฟล์เหล่านั้น ไวยากรณ์มีดังนี้:

โดยค่าเริ่มต้น คำสั่ง diffจะแสดงเฉพาะความแตกต่างระหว่างสองไฟล์ หากต้องการพิมพ์เนื้อหาทั้งหมดและไฮไลต์ความแตกต่าง ให้เปิดใช้งานรูปแบบบริบทโดยใช้ ตัวเลือก -c คุณยังสามารถละเว้นการพิจารณาตัวพิมพ์เล็ก - ใหญ่ได้โดยการเพิ่ม-i

ตัวอย่างเช่น ให้รันคำสั่งต่อไปนี้เพื่อแสดงเฉพาะความแตกต่างระหว่าง1.txtและ2.txt เท่านั้น :

คำ สั่ง teeจะแสดงผลลัพธ์ของคำสั่งอื่นไปยังทั้งเทอร์มินัลและไฟล์ คำสั่งนี้มีประโยชน์หากคุณต้องการใช้ข้อมูลเพื่อการประมวลผลเพิ่มเติมหรือสำรองข้อมูล ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากไฟล์ที่ระบุไม่มีอยู่teeจะสร้างไฟล์นั้นขึ้นมา โปรดใช้ความระมัดระวังเมื่อใช้คำสั่งนี้เนื่องจากจะเขียนทับเนื้อหาที่มีอยู่แล้ว หากต้องการเก็บรักษาและผนวกข้อมูลที่มีอยู่ ให้เพิ่มตัวเลือก-a

ตัวอย่างเช่น เราจะบันทึกผลลัพธ์ของคำสั่ง ping เป็นรายการใหม่ใน ไฟล์ test_network.txt :

คำ สั่ง locateจะค้นหาไฟล์และพิมพ์เส้นทางของไฟล์ ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากคุณใช้ ตัวเลือก -rเพื่อค้นหาไฟล์โดยใช้นิพจน์ทั่วไป ให้ละเว้นอาร์กิวเมนต์[keyword] คำสั่ง locateจะคำนึงถึงตัวพิมพ์เล็ก-ใหญ่ตามค่าเริ่มต้น แต่คุณสามารถปิดการทำงานนี้ได้โดยใช้แฟล็ก-i

โปรดทราบว่าlocateจะค้นหาไฟล์จากฐานข้อมูล แม้ว่าวิธีนี้จะช่วยเร่งกระบวนการค้นหา แต่คุณต้องรอให้รายการรีเฟรชก่อนจึงจะค้นหารายการที่สร้างขึ้นใหม่ได้

หรืออีกวิธีหนึ่ง ให้ป้อนข้อมูลต่อไปนี้เพื่อโหลดข้อมูลใหม่ด้วยตนเอง:

คำ สั่ง findจะค้นหาไฟล์ภายในไดเร็กทอรีที่ระบุ ไวยากรณ์มีดังนี้:

ค้นหานิพจน์ [เส้นทาง] [ตัวเลือก]

หากคุณไม่ได้ระบุพาธ คำสั่ง findจะค้นหาไดเรกทอรีทำงานปัจจุบันของคุณ หากต้องการค้นหาไฟล์โดยใช้ชื่อ ให้เพิ่ม ตัวเลือก -nameตามด้วยคีย์เวิร์ด

คุณสามารถระบุประเภทของรายการที่คุณกำลังค้นหาได้โดยใช้ แฟล็ก -type ตัวเลือก – type fจะค้นหาเฉพาะไฟล์ ในขณะที่-type dจะค้นหาไดเรกทอรี ตัวอย่างเช่น เราจะตรวจสอบfile.txtในpath/to/folder :

ค้นหาเส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์ -type f -name "ไฟล์"

คำสั่ง findแตกต่างจาก locate ตรงที่ค้นหาโฟลเดอร์แบบเรียลไทม์ ถึงแม้จะทำให้กระบวนการช้าลง แต่คุณสามารถค้นหารายการใหม่ได้ทันทีโดยไม่ต้องรอให้ฐานข้อมูลระบบรีเฟรช

คำสั่ง superuser doหรือsudoช่วยให้ผู้ใช้ที่ไม่ใช่ root ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม sudoสามารถรันคำสั่งผู้ดูแลระบบได้ เพียงเพิ่มคำสั่งนี้ไว้ตอนต้นของยูทิลิตี้อื่น ดังนี้:

ตัวอย่างเช่น ป้อนข้อมูลต่อไปนี้เพื่อเปิดไฟล์โดยใช้nanoในฐานะผู้ดูแลระบบ:

เทอร์มินัลจะแจ้งให้คุณป้อนรหัสผ่านของผู้ใช้ก่อนดำเนินการคำสั่ง โดยค่าเริ่มต้น คุณต้องป้อนรหัสผ่านใหม่หลังจากไม่ได้ใช้งานเป็นเวลาห้านาที

โดยปกติคุณจะไม่เพิ่มตัวเลือกใดๆ ให้กับ sudo แต่คุณสามารถตรวจสอบได้โดยป้อน:

คำเตือน!เนื่องจากผู้ใช้ที่ มีสิทธิ์ sudoสามารถเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าต่างๆ ของระบบได้ โปรดใช้คำสั่งนี้ด้วยความระมัดระวัง

คำ สั่ง suช่วยให้คุณสามารถสลับไปยังผู้ใช้อื่นในเซสชันเทอร์มินัลได้ ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

หากคุณไม่ได้ระบุตัวเลือกหรือชื่อผู้ใช้ใดๆ คำสั่งนี้จะสลับคุณไปเป็น ผู้ใช้ rootในกรณีนี้ คุณต้องป้อนรหัสผ่านก่อนเปลี่ยนบัญชี

คุณสามารถตรวจสอบผู้ใช้ที่กำลังล็อกอินอยู่ได้จากเชลล์บรรทัดคำสั่งของ Linux หรือจะใช้คำสั่งwhoami ก็ได้

chmod [ตัวเลือก] [การอนุญาต] [ไฟล์หรือไดเร็กทอรี]

ใน Linux มีสิทธิ์การเข้าถึงโฟลเดอร์และไฟล์สามแบบ ได้แก่ อ่าน ( r ), เขียน ( w ) และดำเนินการ ( x ) คุณสามารถกำหนดสิทธิ์เหล่านี้ให้กับสามฝ่าย ได้แก่เจ้าของ , กลุ่มหรือบัญชีอื่น ๆที่ไม่อยู่ในหมวดหมู่ใด ลองพิจารณาตัวอย่างนี้:

ตำแหน่งหลังเครื่องหมายยัติภังค์ตัวแรก ( – ) ระบุสิทธิ์สำหรับเจ้าของไฟล์file1.txtในตัวอย่างก่อนหน้านี้ เราได้ให้สิทธิ์rwx แก่พวกเขา

ช่องถัดไปสำหรับกลุ่ม เนื่องจากเราจะไม่ให้สิทธิ์ใดๆ แก่พวกเขา เราจึงใส่เครื่องหมายขีดกลางสามตัวเพื่อระบุว่าว่างเปล่า ช่องสุดท้ายสำหรับผู้ใช้รายอื่นที่มีสิทธิ์อ่านหรือr เท่านั้น

คำ สั่ง chownช่วยให้คุณเปลี่ยนสิทธิ์การเป็นเจ้าของไฟล์ ไดเรกทอรี หรือลิงก์สัญลักษณ์ได้ ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากคุณต้องการกำหนดผู้ใช้ให้เป็นเจ้าของรายการใหม่ ให้ปล่อยชื่อกลุ่มว่างไว้ ตัวอย่างเช่น เราจะกำหนดให้admin-vpsเป็นเจ้าของไฟล์ file1.txt :

ในทางกลับกัน ให้ละเว้นชื่อผู้ใช้เพื่อให้สมาชิกทุกคนในกลุ่มเป็นเจ้าของ อย่าลืมเขียนเครื่องหมายโคลอน ( : ) ดังนี้:

ใช้ คำสั่ง useraddเพื่อสร้างบัญชีผู้ใช้ใหม่ในระบบ Linux ของคุณ ไวยากรณ์มีดังนี้:

โดยค่าเริ่มต้น คำสั่ง useraddจะไม่แจ้งให้คุณตั้งรหัสผ่านให้กับผู้ใช้ใหม่ คุณสามารถเพิ่มหรือเปลี่ยนรหัสผ่านด้วยตนเองได้ในภายหลังด้วยคำสั่งpasswd :

หากต้องการลบผู้ใช้ ให้ใช้ คำสั่ง userdelตามด้วยชื่อบัญชีตามรูปแบบในตัวอย่าง:

เนื่องจากการจัดการผู้ใช้รายอื่นจำเป็นต้องได้ รับสิทธิ์ระดับ superuserจึงให้รันคำสั่งเหล่านี้ในฐานะrootหรือด้วยคำนำหน้าsudo

หากต้องการตั้งรหัสผ่านและรายละเอียดอื่นๆ ในระหว่างกระบวนการสร้างบัญชี ให้ใช้ คำสั่ง adduserแทน

โปรดทราบว่า คำสั่ง dfทำงานที่ ระดับ ระบบไฟล์หากคุณไม่ได้ระบุ ยูทิลิตี้จะแสดงระบบไฟล์ที่ใช้งานอยู่ทั้งหมด

ในการตรวจสอบขนาดของไดเรกทอรีและเนื้อหา ให้ใช้ คำสั่ง duไวยากรณ์มีดังนี้:

คำสั่งนี้จะตรวจสอบไดเรกทอรีทำงานของคุณ หากคุณไม่ได้ระบุพาธหรือโฟลเดอร์ โดยค่าเริ่มต้น คำสั่งจะแยกการใช้งานดิสก์ของแต่ละโฟลเดอร์ย่อย แต่คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -sเพื่อสรุปการใช้งานทั้งหมดในผลลัพธ์เดียวได้

คุณยังสามารถใช้ ตัวเลือก -Mเพื่อเปลี่ยนข้อมูลจากKBเป็นMBได้ อีกด้วย

คำ สั่ง topจะแสดงกระบวนการทั้งหมดที่กำลังทำงานอยู่ในระบบของคุณ และปริมาณการใช้ฮาร์ดแวร์ ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

คำ สั่ง topมีตัวเลือกหลากหลาย ตัวอย่างเช่น คำสั่ง -pช่วยให้คุณตรวจสอบกระบวนการเฉพาะเจาะจงได้โดยการระบุ ID ของกระบวนการนั้น ในขณะเดียวกัน ให้เพิ่ม แฟล็ก -dเพื่อเปลี่ยนระยะเวลาหน่วงเวลาระหว่างการอัปเดตหน้าจอ

htopมีตัวเลือกคล้ายกับtopแต่คุณสามารถเพิ่มตัวเลือกอื่นๆ ได้ ตัวอย่างเช่น-Cเปิดใช้งานโหมดขาวดำ ในขณะที่-treeจะแสดงกระบวนการในมุมมองแบบลำดับชั้น

คำ สั่ง psจะสรุปสถานะของกระบวนการทั้งหมดที่กำลังทำงานอยู่ในระบบ Linux ของคุณ ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากคำสั่ง topและhtopคำสั่งนี้จะไม่อัปเดตข้อมูลโดยอัตโนมัติ ไวยากรณ์มีดังนี้:

คุณสามารถพิมพ์รายงานที่มีรายละเอียดมากขึ้นได้โดยการเพิ่มตัวเลือกอื่นๆ ตัวอย่างเช่น ใช้-Aเพื่อแสดงรายการกระบวนการทั้งหมดในระบบของคุณใช้ -rเพื่อตรวจสอบเฉพาะกระบวนการที่กำลังทำงานอยู่ หรือ-u username เพื่อค้นหากระบวนการที่เชื่อมโยงกับบัญชีใดบัญชีหนึ่ง

คำ สั่ง unix nameหรือunameจะแสดงข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเครื่อง Linux ของคุณ รวมถึงฮาร์ดแวร์ ชื่อ และเคอร์เนลระบบปฏิบัติการไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

หากไม่มีตัวเลือกใด ๆ คำสั่งจะพิมพ์ชื่อเคอร์เนลของระบบของคุณ หากต้องการตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเครื่องของคุณ ให้เพิ่มตัวเลือก-a

ใช้ คำสั่ง hostnameเพื่อตรวจสอบชื่อโฮสต์ VPS ของคุณและข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากคุณปล่อยตัวเลือกนี้ว่างไว้ คำสั่งจะพิมพ์ชื่อโฮสต์ของคุณ เพิ่ม-iเพื่อตรวจสอบที่อยู่ IP ของเซิร์ฟเวอร์ เพิ่ม -aเพื่อพิมพ์ชื่อโฮสต์ และ-Aเพื่อแสดงผลชื่อโดเมนแบบเต็ม (FQDN) ของระบบ

คำ สั่ง timeจะวัดเวลาการทำงานของคำสั่งหรือสคริปต์ เพื่อให้เข้าใจถึงประสิทธิภาพของระบบของคุณ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

คุณสามารถวัดชุดคำสั่งได้โดยแยกคำสั่งเหล่านั้นโดยใช้เครื่องหมายแอมเพอร์แซนด์สองตัว ( && ) หรือเครื่องหมายอัฒภาค ( ; ) ดังนี้:

คำ สั่ง systemctlใช้สำหรับจัดการบริการต่างๆ ในระบบ Linux ของคุณ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

คำสั่งย่อย systemctl [ชื่อบริการ][ตัวเลือก]

คำสั่งย่อยเหล่านี้แสดงถึงงานของคุณ เช่น การแสดงรายการ การรีสตาร์ท การยุติ หรือการเปิดใช้งานบริการ ตัวอย่างเช่น เราจะแสดงรายการบริการ Linuxโดยใช้คำสั่งต่อไปนี้:

โปรดทราบว่าคำสั่งนี้อาจใช้ไม่ได้กับการแจกจ่ายรุ่นเก่าเนื่องจากใช้ตัวจัดการบริการอื่น

คำ สั่ง watchช่วยให้คุณรันยูทิลิตี้ได้อย่างต่อเนื่องตามช่วงเวลาที่กำหนด เพื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ์ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

โดยค่าเริ่มต้นwatchจะรันคำสั่งของคุณทุกสองวินาทีแต่คุณสามารถเปลี่ยนช่วงเวลาได้โดยใช้ ตัวเลือก -nแล้วตามด้วยความล่าช้า หากต้องการเน้นการเปลี่ยนแปลงในผลลัพธ์ ให้เพิ่มแฟล็ก-d

งานคืองานหรือคำสั่งที่กำลังทำงานอยู่ในเชลล์ปัจจุบันของคุณ ในการตรวจสอบ ให้ใช้ คำสั่ง jobsที่มีรูปแบบดังต่อไปนี้:

การรันคำสั่งนี้โดยไม่มีอาร์กิวเมนต์ใดๆ จะแสดงงานทั้งหมดที่กำลังทำงานอยู่ในส่วนหน้าและส่วนหลังของเทอร์มินัล หากคุณไม่มีงานที่กำลังดำเนินการอยู่ ระบบจะส่งคืนผลลัพธ์ที่ว่างเปล่า

คุณสามารถแสดงข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับแต่ละงานได้โดยการเพิ่ม ตัวเลือก -lในระหว่างนี้ ให้ใช้ตัวเลือก-nเพื่อแสดงเฉพาะงานที่สถานะเปลี่ยนแปลงไปนับตั้งแต่การแจ้งเตือนครั้งล่าสุด

ใช้ คำสั่ง killเพื่อยุติกระบวนการโดยใช้ ID ของกระบวนการ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

หากต้องการรับ ID กระบวนการ ให้รันคำสั่งต่อไปนี้:

คำสั่ง kill มีสัญญาณการสิ้นสุด 64 สัญญาณ โดยค่าเริ่มต้นจะใช้ เมธอด SIGTERMที่ให้โปรแกรมบันทึกความคืบหน้าก่อนปิด

คำ สั่ง ปิดระบบ (Shutdown)ช่วยให้คุณปิดหรือรีสตาร์ทระบบ Linux ในเวลาที่กำหนด ไวยากรณ์มีดังนี้:

ปิดเครื่อง [ตัวเลือก] [เวลา] [ข้อความ]

หากคุณรันคำสั่งโดยไม่มีอาร์กิวเมนต์ใดๆ ระบบจะปิดระบบทันที คุณสามารถกำหนดตารางเวลาโดยใช้รูปแบบ 24 ชั่วโมงหรือรูปแบบสัมพัทธ์ได้ ตัวอย่างเช่น ป้อน+5เพื่อปิดระบบหลังจากห้านาทีหากต้องการรีสตาร์ทเครื่อง ให้เพิ่มตัวเลือก-r

อาร์กิวเมนต์ ข้อความ ระบุการแจ้งเตือน ที่ผู้ใช้รายอื่นในระบบของคุณจะได้รับก่อนที่เซิร์ฟเวอร์จะปิดลง

คำ สั่ง pingจะส่งแพ็กเก็ตไปยังเซิร์ฟเวอร์เป้าหมายและดึงข้อมูลตอบกลับ คำสั่งนี้มีประโยชน์สำหรับการวินิจฉัยเครือข่าย ไวยากรณ์พื้นฐานมีลักษณะดังนี้:

ping [ตัวเลือก] [ชื่อโฮสต์หรือที่อยู่ IP]

โดยค่าเริ่มต้นpingจะส่งแพ็คเก็ตไม่จำกัดจำนวนจนกว่าผู้ใช้จะหยุดการส่งข้อมูลด้วยตนเองโดยการกดCtrl + C

อย่างไรก็ตาม คุณสามารถระบุหมายเลขที่กำหนดเองได้โดยใช้ ตัวเลือก -cคุณยังสามารถเปลี่ยนช่วงเวลาระหว่างการถ่ายโอนข้อมูลได้โดยการเพิ่ม-i

ตัวอย่างเช่น ให้เราส่ง 15 แพ็กเก็ตทุก ๆสองวินาทีไปยังเซิร์ฟเวอร์ของ Google:

คำ สั่ง wgetช่วยให้คุณดาวน์โหลดไฟล์จากอินเทอร์เน็ตผ่านโปรโตคอล HTTP, HTTPS หรือ FTP ไวยากรณ์มีดังนี้:

โดยค่าเริ่มต้น คำสั่ง wgetจะดาวน์โหลดรายการไปยังไดเรกทอรีทำงานปัจจุบันของคุณ ตัวอย่างเช่น เรียกใช้คำสั่งนี้เพื่อดึงข้อมูลตัวติดตั้ง WordPress เวอร์ชันล่าสุด:

ใช้ คำสั่ง cURLเพื่อถ่ายโอนข้อมูลจากหรือไปยังเซิร์ฟเวอร์โดยระบุ URL ของเซิร์ฟเวอร์ ไวยากรณ์พื้นฐานมีดังนี้:

การรัน cURL โดยไม่มีตัวเลือกจะพิมพ์เนื้อหา HTML ของเว็บไซต์ลงในเทอร์มินัลของคุณ หากคุณเพิ่ม ตัวเลือก -Oหรือ-oคำสั่งจะดาวน์โหลดไฟล์จากลิงก์ที่ระบุ

คำสั่ง cURL ยังมีประโยชน์สำหรับการทดสอบ API หรือจุดสิ้นสุดของเซิร์ฟเวอร์ คุณสามารถทำได้โดยการเพิ่มตัวเลือก – Xตามด้วยเมธอด HTTPขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการดึงข้อมูลหรืออัปโหลดข้อมูล

ตัวอย่างเช่น คำสั่งต่อไปนี้จะดึงข้อมูลจากจุดสิ้นสุด API เฉพาะ:

คำ สั่ง scpช่วยให้คุณคัดลอกไฟล์และไดเรกทอรีระหว่างระบบต่างๆ ผ่านเครือข่ายได้อย่างปลอดภัย ไวยากรณ์มีดังนี้:

scp [ตัวเลือก] [ชื่อผู้ใช้ต้นทาง@IP]:/[ไดเรกทอรีและชื่อไฟล์] [ชื่อผู้ใช้ปลายทาง@IP]:/[ไดเรกทอรีปลายทาง]

หากคุณกำลังคัดลอกรายการไปยังหรือจากเครื่องท้องถิ่นของคุณ ให้ละเว้น IP และพาธ เมื่อถ่ายโอนไฟล์หรือโฟลเดอร์จากเครื่องท้องถิ่น ให้ระบุชื่อหลังตัวเลือก

ตัวอย่างเช่น เราจะรันคำสั่งต่อไปนี้เพื่อคัดลอกfile1.txt ไปยัง ไดเร็กทอรีpath/to/folderของ VPS ในฐานะรูท:

ไฟล์ scp1.txt root@185.185.185.185:เส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์

คุณสามารถเปลี่ยนพอร์ต SCP เริ่มต้นได้โดยระบุหมายเลขพอร์ตหลัง ตัวเลือก -Pระหว่างนี้ ให้ใช้ แฟล็ก -lเพื่อจำกัดแบนด์วิดท์การถ่ายโอน และเพิ่ม – Cเพื่อเปิดใช้งานการบีบอัด

คำ สั่ง rsyncจะซิงค์ไฟล์หรือโฟลเดอร์ระหว่างสองปลายทางเพื่อให้แน่ใจว่ามีเนื้อหาเดียวกัน ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

rsync [ตัวเลือก] แหล่งที่มาปลายทาง

ต้นทางและปลายทางอาจเป็นโฟลเดอร์ภายในระบบเดียวกัน เครื่องในเครื่อง หรือเซิร์ฟเวอร์ระยะไกล หากคุณกำลังซิงค์เนื้อหากับ VPS โปรดระบุชื่อผู้ใช้และที่อยู่ IP ดังนี้:

rsync /เส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์ท้องถิ่น/ vps-user@185.185.185.185:/เส้นทาง/ไปยัง/โฟลเดอร์ระยะไกล/

คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -aเพื่อซิงค์แอตทริบิวต์ของไฟล์หรือโฟลเดอร์ รวมถึงลิงก์สัญลักษณ์ด้วย ขณะเดียวกัน ให้ใช้ แฟล็ก -zเพื่อเปิดใช้งานการบีบอัดข้อมูลระหว่างการถ่ายโอน

ยู ทิลิตี้ ipช่วยให้คุณแสดงรายการและจัดการพารามิเตอร์เครือข่ายของระบบได้ คล้ายกับ คำสั่ง ifconfigในLinux เวอร์ชัน เก่า ไวยากรณ์มีดังนี้:

การรันคำสั่งนี้โดยไม่มีอาร์กิวเมนต์ใดๆ จะพิมพ์คู่มือ รวมถึงคำอธิบายเกี่ยวกับตัวเลือกและอ็อบเจ็กต์ที่ยอมรับได้

ในการจัดการพารามิเตอร์เครือข่าย ให้ระบุการดำเนินการใน อาร์กิวเมนต์ คำสั่งตัวอย่างเช่น รันคำสั่งนี้เพื่อแสดงที่อยู่ IP ของระบบของคุณ:

คำสั่งnetstatจะแสดงข้อมูลเกี่ยวกับการกำหนดค่าเครือข่ายของระบบของคุณ ไวยากรณ์นั้นง่ายมาก:

เพิ่มตัวเลือกสำหรับสอบถามข้อมูลเครือข่ายเฉพาะ ต่อไปนี้คือแฟล็กต่างๆ ที่ควรใช้:

คำ สั่ง tracerouteจะติดตามเส้นทางของแพ็กเก็ตเมื่อเดินทางระหว่างโฮสต์ โดยให้ข้อมูล เช่น เวลาการถ่ายโอนและเราเตอร์ที่เกี่ยวข้อง ไวยากรณ์มีดังนี้:

คุณสามารถใช้ชื่อโฮสต์ ชื่อโดเมน หรือที่อยู่ IP เป็นปลายทางได้ หากคุณไม่ได้ระบุตัวเลือก traceroute จะรันการทดสอบโดยใช้การตั้งค่าเริ่มต้น

เปลี่ยนจำนวนฮ็อปแพ็กเก็ตสูงสุดโดยใช้ ตัวเลือก -mเพื่อป้องกันไม่ให้ traceroute ระบุที่อยู่ IP ให้เพิ่ม-n

คุณสามารถเปิดใช้งานการหมดเวลาเป็นวินาทีได้โดยใช้ แฟล็ก -wตามด้วยระยะเวลา

คำ สั่ง nslookupจะร้องขอให้ เซิร์ฟเวอร์ ระบบชื่อโดเมน (DNS) ตรวจสอบโดเมนที่เชื่อมโยงกับที่อยู่ IP หรือในทางกลับกัน ไวยากรณ์มีดังนี้:

nslookup [ตัวเลือก] โดเมนหรือไอพี [เซิร์ฟเวอร์ DNS]

หากคุณไม่ได้ระบุเซิร์ฟเวอร์ DNS ไว้nslookupจะใช้ตัวแก้ไขเริ่มต้นของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตของคุณ คุณสามารถเพิ่มตัวเลือกอื่นๆ เพื่อเปลี่ยนวิธีที่คำสั่งนี้สอบถามที่อยู่ IP หรือโดเมนได้

ตัวอย่างเช่น ใช้ ตัวเลือก -type=เพื่อระบุข้อมูลที่คุณต้องการตรวจสอบ เช่น ระเบียน DNS

คุณสามารถตั้งค่าการลองใหม่อัตโนมัติด้วย แฟล็ก -retry=และเพิ่ม-port=เพื่อใช้พอร์ตเฉพาะได้

เนื่องจาก Linux distro บางรุ่นไม่ได้ติดตั้งยูทิลิตี้นี้ไว้ล่วงหน้า คุณอาจพบ ข้อผิดพลาด "ไม่พบคำสั่ง"คุณสามารถกำหนดค่าได้โดยดาวน์โหลดbind-utilsหรือdnsutilsผ่านตัวจัดการแพ็กเกจของคุณ

คำ สั่ง domain information groperหรือdigจะแสดงข้อมูลเกี่ยวกับโดเมน คล้ายกับnslookupแต่ครอบคลุมมากกว่า ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

ขุด [ตัวเลือก] [เซิร์ฟเวอร์] [ประเภท] ชื่อหรือไอพี

การรันdigโดยไม่มีอาร์กิวเมนต์จะตรวจสอบเรคคอร์ด Aของโดเมนที่ระบุโดยใช้ตัวแก้ไขเริ่มต้นของระบบปฏิบัติการ คุณสามารถค้นหาเรคคอร์ดที่ต้องการได้โดยระบุใน อาร์กิวเมนต์ [type]ดังตัวอย่างต่อไปนี้:

หากต้องการเรียกใช้การค้นหา DNS ย้อนกลับ ให้เพิ่มตัวเลือก – xและใช้ที่อยู่ IP เป็นเป้าหมาย

รัน คำสั่ง historyเพื่อตรวจสอบยูทิลิตี้ที่รันก่อนหน้านี้ ไวยากรณ์ของคำสั่งมีดังนี้:

เพิ่ม ตัวเลือก -rหากคุณต้องการล้างประวัติเทอร์มินัล หากต้องการเรียกใช้ยูทิลิตี้ที่ต้องการจากรายการอีกครั้ง ให้ใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ตามด้วยรหัสประจำตัวของยูทิลิตี้นั้น

ตัวอย่างเช่น ใช้สิ่งต่อไปนี้เพื่อรัน คำสั่ง ที่ 145 :

คำ สั่ง manหรือmanualจะแสดงคำแนะนำโดยละเอียดเกี่ยวกับยูทิลิตี้อื่นๆ ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

man [ตัวเลือก] [หมายเลขส่วน] ชื่อคำสั่ง

หากคุณระบุเฉพาะชื่อคำสั่งmanจะแสดงคู่มือทั้งหมด หรือคุณสามารถเลือกส่วนใดส่วนหนึ่งจากเก้าส่วนโดยใช้ ID ของส่วนนั้นๆ เพื่อพิมพ์ข้อมูลที่เฉพาะเจาะจงยิ่งขึ้น

ตัวอย่างเช่น ให้รันสิ่งต่อไปนี้เพื่อตรวจสอบ ส่วน การเรียกไลบรารีของ คู่มือคำสั่ง ls :

ใช้echoเพื่อพิมพ์ข้อความในคำสั่งของคุณเป็นผลลัพธ์จากเทอร์มินัล นี่คือรูปแบบคำสั่ง:

คุณสามารถเพิ่มสัญลักษณ์เปลี่ยนเส้นทาง ( > ) เพื่อพิมพ์ข้อความในไฟล์แทนการใช้เทอร์มินัลได้ หากคุณใช้สัญลักษณ์สองตัว ( >> ) ระบบจะผนวกเนื้อหาที่มีอยู่แล้วเข้าไป ไวยากรณ์คำสั่งมีลักษณะดังนี้:

echo [ตัวเลือก] [ข้อความ] > [ชื่อไฟล์]

หากข้อความของคุณมี ตัวแปรสภาพแวดล้อมหรือ เชลล์ เช่น$var echo จะแสดงค่าจริง คำสั่งนี้มักใช้สำหรับการทดสอบและ การเขียน สคริปต์bash

คำ สั่ง lnเชื่อมโยงไฟล์หรือไดเรกทอรีด้วยทางลัด ไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

ln [ตัวเลือก] แหล่งที่มาเป้าหมาย

คำสั่งนี้จะสร้างทางลัดโดยอัตโนมัติ หมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องสร้างทางลัดเอง ตัวอย่างเช่น คำสั่งต่อไปนี้จะช่วยให้คุณเปิดไฟล์ file.txtโดยใช้shortcut.txt ได้ :

โดยค่าเริ่มต้น ln จะสร้างฮาร์ดลิงก์ ซึ่งหมายความว่าการเปลี่ยนแปลงในซอร์สโค้ดจะสะท้อนไปยังรายการที่เชื่อมโยง และในทางกลับกัน หากต้องการตั้งค่าซอฟต์ลิงก์หรือลิงก์สัญลักษณ์ ให้เพิ่มตัวเลือก-s

คำสั่งaliasช่วยให้คุณตั้งชื่ออื่นให้กับสตริงที่เป็นของไฟล์ ข้อความ โปรแกรม หรือชื่อคำสั่งได้ ไวยากรณ์มีดังนี้:

ตัวอย่างเช่น ต่อไปนี้จะกำหนดkให้เป็นนามแฝงสำหรับ คำสั่ง killโดยให้คุณใช้ตัวอักษรแทนชื่อเต็มได้

ในการตรวจสอบนามแฝงของคำสั่ง ให้รันaliasตามด้วยชื่ออื่น ตัวอย่างเช่น เราจะตรวจสอบสไนปเป็ตก่อนหน้า:

คุณสามารถลบนามแฝงได้โดยการรันไวยากรณ์นี้:

คำ สั่ง calจะแสดงปฏิทินในอินเทอร์เฟซบรรทัดคำสั่ง Linux ของคุณ ไวยากรณ์มีดังนี้:

หากคุณไม่เพิ่มอาร์กิวเมนต์ใดๆ คำสั่งจะแสดงวันที่ปัจจุบัน หรือคุณสามารถป้อนเดือนและปีที่ต้องการในรูปแบบตัวเลขได้

คุณสามารถเพิ่ม ตัวเลือก -3เพื่อแสดงเดือนปัจจุบัน เดือนก่อนหน้า และเดือนถัดไปได้

คำ สั่ง aptช่วยให้คุณจัดการ ไลบรารี เครื่องมือแพ็กเกจขั้นสูง (APT) ในระบบปฏิบัติการที่ใช้ Debian เช่น Ubuntu และKali Linuxไวยากรณ์มีลักษณะดังนี้:

คำสั่งย่อยเหล่านี้กำหนดการดำเนินการต่างๆ เช่น การอัปเดตไลบรารี การอัปเกรดซอฟต์แวร์ การติดตั้งแอปพลิเคชัน หรือการลบแพ็กเกจ ตัวอย่างเช่น เราจะติดตั้งโปรแกรมแก้ไขข้อความVim :

ใน Linux คำสั่งจัดการแพ็กเกจจะแตกต่างกันไปในแต่ละดิสโทร ตัวอย่างเช่น ดิสโทรที่ใช้ Red Hat Enterprise Linux อย่าง CentOS และ AlmaLinux จะใช้ คำสั่ง dnfซึ่งมีไวยากรณ์และตัวเลือกเหมือนกับ คำ สั่งapt

การรันทั้งaptและdnfจำเป็นต้อง มีสิทธิ์ ผู้ใช้ขั้นสูงซึ่งคุณจะได้รับได้จากsudoหรือผ่านrootเท่านั้น

Linux เบื้องต้น จัดทำโดย เจษบดินทร์ เสือคำ